آنقدر دنیایِ مجازی بویِ رفتن میدهد ،دنیای واقعی هم بویِ رفتن گرفته است  

این همه رفتن خسته نکرده است کسی را ؟ 

میگیم مجازی ولی مجازی بودن نه اینکه آدماش دروغن و الکی  

همه مون آدمای دنیایِ واقعییم  شاید یه روزی چشم تو چشم هم شیم من مدرسه م دیر شده باشه  

یکی دیگه نون صبحانه شونو خریده باشه ،یکی آزمون ورود به شغلِ جدیدشو داشته باشه  

یکی برایِ ورزش صبحگاهی اومده باشه بیرون  

همه مون واقعییم  

بنا نمیشه دروغ ببافیم به تنِ هم کنیم ،بنا نمیشه دل بشکونیم و بگیم  بیخیال  

روت میشه تو چشمای یه غریبه نگا کنیو بش دروغ بگی  

آدمای پشتِ این مانیتور غریبه ن ...باهات آشنا شدن درست تو آدم باش  

 

پ ن :این پستو فقط همینطوری نوشتم نه دلم شکسته دوباره نه ... 

نوشتم که کمی فرنگ سازی شه :) (شما حرفی که تو دلت زدیو به روم نیار ) :)