دخترانه هایم درد دارد ،انگار

همین که اینجا مخفی ماندهُ از آدم هایِ فضولِ اطرافم خبری نیست  بس است  

همین که بی واهمه مینویسم همین الان که لاکِ جیغِ زرشکی ام را زده ام و عطرِ خوشبو ام را زده ام  

و بویِ رژِ لبم موهایِ بینی ام را قلقلک میدهدُ دقیقا آماده ام برایِ یک عروسی ِ دور ُ یک بغضِ بی  

خانواده سرزده به گلویم ُ هیچ چیز آرامم نمیکند غیراز اینجا آمدن  

پ.ن : اگه باهام حرف بزنه به خدا نمیرم ،قول میدم