دخترانه هایم درد دارد ،انگار

من از هرجاهم که فرار کنم از اینجا نمیتوانم  

توهیچ چیز را نمیدانی  

تو نمیدانی که ای چندساله چه داغی را به شانه کشیده ام  

تو نمیدانی کدام التهابِ با الناز بودنت را خواب دیده ام  

تو نمیدانی وقتی فهمیدم خاله جان ها باغتان بوده اند چه حالی شده ام  

توو از هیچ چیز خبر نداری  

ازترسِ آبرویِ مادرو پدرم خبر نداری  

تو از نوشته های پرمخاطبم خبر نداری  

تو از هوسِ در آغوش رفتنت خبر نداری  

تو حتی نمیدانی آن شانه هایِ پهنت به چه درد میخورند  

تو اینهارا نمیدانی وگرنه یه یک عکسِ پروفایلِ من گیر نمیدادی  

که چرا ناراحتی ؟ 

میگفتی شکرانه جان تمام شد دیگر ببین من دوستت دارم ، من هستم ناراحت نباش  

اما عیب اینجاست تو خبر نداری  

ودلم نمیخواهد هیچ گاه خبر دار بشوی من میدانم که اسمِ زنِ داخلِ شناسنامه ات من نخواهم بود  

واین وبلاگ همیشه یک مخاطبانِ خاصی دارد ،که تو بینشان نیستی ، تو آن موقع که من با اشک مینوشتم  

یا مینویسم کنارم نیستی ، شاید آن موقع دستت در دستِ همان ... 

تو چه میدانی که به "نئن" چه حسادتی کردم وقتی عشقِ بینشان را دیدم  

تو چه میدانی که حسادتِ من حسادت نبود  

من حسود نبود م  

لعنت به این حس که من را حسود کرده است  

...بگذریم توهیچ وقت هیچ چیز را نخواهی دانست  

این حسِ لعنتی که هی میگوید تو دوستم نداری دیگر چه صیغه ایست؟:|